|
|
Taxi Driver
On every street in every city, there's a nobody who dreams of being a somebody.
|
|
راننده تاکسی |
عنوان فارسي: |
|
1976
( اولين عرضه در February 8 )
|
محصول سال: |
|
جنايي ،
درام ،
مهيج |
ژانر:
|
Martin Scorsese
|
به کارگرداني:
|
|
|
فيلم نامه:
|
|
|
با هنرمندي:
|
|
Bernard Herrmann |
آهنگساز:
|
|
|
|
|
|
USA |
محصول کشور:
|
- 13 St between 2nd & 3rd Avenues, Manhattan, New York City, New York, USA
- 3rd Ave between 13th and 14th St, Manhattan, New York City, New York, USA
- Ed Sullivan Theatre - 1697 Broadway, Manhattan, New York City, New York, USA
|
لوکيشن ها:
|
|
English |
زبان:
|
|
رنگی |
تصوير:
|
|
Dolby SR ، Stereo |
صدا:
|
|
110 دقیقه
|
زمان فیلم:
|
|
|
|
|
امتياز: |
|
|
امتياز بدهید:
|
|
|
|
مفید ترین نظرات ارسال شده:
|
|
"داری با من حرف می زنی، خب من تنها کسی هستم که اینجاست!"
روایت تاثیرگذار و تکان دهنده "مارتین اسکورسیزی" و "پل شریدر" از نیویورک بعد از جنگ ویتنام و دغدغه های یک سرباز بازمانده از جنگ. سربازی که تغییرات فاحش جامعه آمریکا به سوی جرم، جنایت، بی بندو باری و فساد خیلی آزارش می دهد...
اگر کمی دقت کنید؛ می بینید که در فیلم، رابرت دنیرو یا همان "تراویس بیکل" همیشه لباس های خاکستری یا با رنگ های مرده به تن دارد.این امر حتی در مورد لوازم خانه اش نیز صحت دارد.در حالی که دنیای اطراف او پر است از رنگ های تند و روشن. رنگهایی که از پس شیشه های تاکسی، خیلی آزار دهنده می نمایند...ظاهر تراویس نشان می دهد که او هنوز خود را با آمریکای بعد از جنگ تطبیق نداده است؛ یعنی اصلاً نمی خواهد مانند مردم دیگر شهر باشد. شهری که سکس، دروغ، قتل و مواد مخدر مثل بختک به جان آن افتاده است ولی به قول خود تراویس بالاخره "یه روز یه بارون واقعی تمام کثافت های این شهرو می شوره!"
تنها در دو جای فیلم لباس های تراویس به رنگ سایر مردم درمی آید...
* یکی قسمتی که با "بتسی" قرار دارد و ناچاراً باید با او همراه باشد و مثل او باشد.
* دیگری آنجا که قصد کمک به "آیریس" ( با بازی جودی فاستر) را دارد و برای صبحانه با او قرار می گذارد. اینجا هم ناچاراً به رنگ آیریس درمی آید.
خارق العاده تر اینکه در سکانسی که تراویس شروع به انجام قتل ها می کند، از میزان رنگ کلی فیلم کاسته می شود و همه جا به رنگ لباس های تراویس می شود.می دانید چرا؟ چون او طغیان کرده و می خواهد همه جا را به رنگ خود درآورد...
فیلم درباره نیویورک دهه هفتاد است، اما بعد از گذشت سی سال آن را با تمام وجود درک می کنید. این "هنر" که هر کس با هر عقیده و فرهنگی آن را با تمام وجود لمس کند، یک هنر واقعی و اصیل است.راننده تاکسی را هیچ وقت فراموش نخواهم کرد و صدای رابرت دنیرو تا آخر عمر در گوشه ذهنم باقی خواهد ماند: هی... اینجا یه مرد هست که دیگه تحمل نداره! |
|
|
|
zijer سه شنبه 15 شهریور 1384 04:57 |
| |
|
رابرت دنيرو يك كار جديد تو اين فيلم كرد ! يك كار مهيج ! يك نقشي رو بازي كرد كه آواره ترين كارگردانهاي بي تجربه دانشگاهي هم عمرا جرات نمي كردن از اون بخوان . تفاوت يك هنرپيشه طبيعي و هنرپيشه حرفه اي در همينه . براي مثال همه احتمالا مثل من از آلپاچينو لذت مي برن . مردي كه استايل خوبي داره حركاتش جذاب و صورتش نافذه , ولي در حقيقت آلپاجينو يك استايل ثابت داره كه در صورتيكه در فيلمي به آن استايل احتياج بود ازش بهره مي برند .
تمامي فيلم هاي آلپاچينو همينجوريه و تقريبا شخصيتش در تمام فيلم در اصل موضوع يكسان و حركاتش هم اينگونه است هرچند زيبا جذاب و دوست داشتني است . ولي اين مرتيكه دنيرو همه رو ديوونه مي كنه هر نقشي بهش بدن همونو اجرا مي كنه بدون اينكه شما فكر كنيد قبلا فيلم ديگه اي با شخصيت ديگه اي از اين مرد ديدين . پير شي پيره مرد !!! |
|
|
جدید ترین نظر ارسال شده:
|
|
|
به نظر من اين فيلم فوق العادس. يه شاهكار از اسكورسيزي.شخسيت پردازي با روحيه ماررتين خيلي جوره. رابرت هم اونو خيلي عالي در آورده.تا حالا 10 بار ديدم و هر بار بيشتر لذت بردم. |
|
|
|
نظرات: |
|
|
|
|
ارسال نظر: |
|
|
|
|
دريافت فيلمنامه در قالب PDF