زمانی که در تیتراژ ابتدایی فیلمی می‌خوانیم: «بر اساس داستانی از ...» انتظار آن را داریم که کارگردان با استفاده از موضوع کلی داستان، و با به‌کار‌گیری عناصر سینمایی همچون زمان، کادربندی، حرکات دوربین، بازی هنرمندان، رنگ، نورپردازی و ... اثری نو و بدیع بیافریند، چیزی که قبل از آن نبوده و اینک به برکت خلاقیت کارگردان و گروه سازنده میسر شده است. چیزی متفاوت، به طوری که بتوان تمایزی جدی بین خود فیلم و داستانی که موضوع و شخصیت‌های فیلم از آن اقتباس شده‌اند تشخیص داد. در این زمینه آنقدر نمونه‌های موفق وجود دارد که نیازی به برشمردن آنها نیست. با این دیدگاه، نمی‌دانم دلیل ساختن فیلم «بادبادک‌باز» چه می‌تواند باشد. بدون شک کسانی که رمان فراموش نشدنی «بادبادک‌باز» اثر «خالد حسینی» را خوانده باشند، بهتر متوجه می‌شوند که کارگردان این فیلم، تنها کار فیملبرداری از لوکیشن‌ها و حوادث رمان را انجام داده، و باید گفت که در همین کار هم بسیار ناموفق بوده. چه اهمیتی دارد که در فیلم رنگ شلوار «حسن»، دوست «امیر» ، راوی داستان دقیقاً همانی باشد که در کتاب آمده؟ چه کسی به نام «دکتر الف.امانی»، که کمترین نقشی در جریان فیلم ندارد، و مطابقت آن با اصل رمان اهمیت می‌دهد (که در این فیلم بر آن تأکید می‌شد)؟ به نظر من آنچه که این رمان را جذاب می‌کرد، توصیف عالی حسینی از مواردی همچون احساسات و افکار ساده‌‌ی کودکانه، شخصیت ستایش‌برانگیز پدر امیر، صحنه‌های سنگسار مرد و زن افغانی در میدان فوتبال (که در رمان در یک روز گرم تابستانی، و در فیلمی با آن تأکید‌های عجیب بر جزییات، در زمستان به تصویر کشیده شده) و ... است، و کارگردان در هیچیک از این موارد موفق به انتقال مفاهیم رمان نبوده است. صحنه‌های اساسی و گاه تکان‌دهنده مانند اقدام به خودکشی سهراب، وضع بد افغانستان در زمان حکومت طالبان، و زد و خورد امیر و آصف، یا اصلاً در فیلم نیامده‌اند، و یا به طور سطحی و بی‌اثر به نمایش در‌آمده‌اند.
البته نباید از این نکته غافل شد که به تصویر کشیدن آنهمه حادثه و واقعه که در رمان «بادبادک‌باز» با ظرافت و دقت خاصی بیان شده، آن هم در زمانی محدود، اگر ناممکن نباشد کار بسیار سختی است. با این حال به نظر من اولاً دلیلی ندارد که یک اثر ادبی عیناً به فیلم تبدیل شود، ثانیاً این موضوع دلیل بر آن نمی‌شود که از امکانات سینمایی استفاده‌ای نازل شده و تنها به «فیلم کردن» صحنه‌های مختلف داستان بسنده شود.
در نهایت قویاً خواندن رمان «بادبادک‌باز» و ندیدن این فیلم را به کسانی که داستان را خوانده‌اند توصیه می‌کنم.

نفرت انگيزترین فیلمی که ندیدم! ندیدم چون نتونستم توهین های کودکانه ی فیلم رو تحمل کنم. یک فیلم جنگ سردی که کاملا در جهت منافع آمریکا ساخته شده و اصولا یه تیزر تبلیغاتیه تا یه فیلم سینمایی!

فيلمي جالب همان دغدغه كارگردان در فيلم هاي قبلي ، انتخاب بر سر دو راهي ،فيلم قسمت هاي جالبي داشت مثل نگاه چند كاراكتر از بيرون به ساختمان محل زندگي مژده و مرتضي ، ياد نگاه آنتونيوني به ساختمان نيمه كاره در كسوف افتادم ....