آدرین برودی و یواکین فونیکس
تنها بازیگران جوانی هالیوود که بازیشون رو دوست دارم و دنبال می کنم.
تعجب می کنم که چطور در همه فیلمهاشون این قدر خوب بازی می کنند.

فيلمي بسيار زيبا واقعاَ تاثيرگذاري بود.من فيلم رو ديشب ديدم و هنوز هم نموتونوم از فكر كردن در مورد اين فيلم بيرون بيام.از كارگرداني تا بازي بازيگران همه عالي بودند.در كنار اينها موسيقي بسيار زيباي فيلم كه بر تاثير فيلم بخصوص در دقايق پاياني كه واقعاَ يه شاهكار بود.بسيار افزود.دارن آرونفسكي واقعاَ يك پديده است.فيلم جديد او به نام the wrestler بسيار مورد توجه قرار گرفته.و الان در IMDB نمره 8.8 رو به خودش اختصاص داده كه وعده اين رو ميده كه بايد منتظر يك شاهكار ديگه از او باشيم.

خلاصه داستان :
جيسون کريد دانشجوي وسواسي فيلمسازي که به همراه استادش و تعدادي از دانشجويان دختر و پسر ديگر براي ساخت ‏فيلمي ترسناک به جنگل پنسيلوانيا رفته اند، از راديو خبرهاييي مبني بر بروز بحراني بزرگ و استيلاي زامبي ها بر ‏شهرها مي شنوند. رايدلي، بازيگر اصلي فيلم که از پيشرفت کار ناراضي است، سوار اتومبيل گران قيمت خود شده و ‏آنجا را ترک مي کند. جيسون و باقيمانده گروه-دبرا، توني، تريسي، اليوت- و استاد کلبي مسلک والکلي شان مکسول نيز ‏سوار کاروان خود شده، و به سوي خانه هاي شان به راه مي افتند. اما به زودي مجبور به جنگيدن با زامبي ها شده و در ‏نهايت سر از خانه اشرافي و بزرگ رايدلي درمي آوردند. اما غافل از اينکه....‏
و اينكه آيا ارزش ديدن دارد !
جورج اندرو رومرو متولد 1940 نيويورک است. در دانگاه پيتزبورگ درس خوانده و بعد از فارغ التحصيلي شروع به ‏ساختن فيلم هاي کوتاه و تبليغاتي کرده است. او و دوستانش در دهه 1960 با تاسيس يک شرکت و ساختن فيلم هاي ‏ارزان قيمت موجي از فيلم هاي عامه پسند ترسناک به راه انداختند که تا امروز ادامه يافته است. اين واقعه باعث شده تا ‏رومرو را به عنوان يکي از ستايش شده ترين فيلمسازان اين ژانر در چهار گوشه دنيا به رسميت بشناسند، اما او هرگز ‏فيلمسازي هاليوودي نشده و يا بهتر است بگوييم به هاليوود دعوت نشده است. شهرت با فيلم شب مردگان زنده در 1968 ‏به سراغ وي آمد. فيلمي سياه و سفيد با بودجه اي 100 هزار دلاري که بعدها با فيلم هايي چون سحرگاه مردگان[1978) ‏ادامه يافت. اما در پايان دهه 1980 سقوطي فاحش در کارنامه وي ظاهر شد. روز مردگان(1985) از سوي منتقدان ‏استهزا شد و در گيشه نيز موفقيت چنداني به دست نياورد. فيلم هاي بعدي او مانند اقتباس اش از داستان استيون کينگ ‏به نام نيمه تاريک(1993)، گردن گلفت(2000) و حتي بازسازي شب مردگان زنده(2000) نيز شکست هاي تجاري ‏فاحشي بيش نبودند. تا اينکه سرانجام در سال 2005 با فيلم سرزمين مردگان توانست به اندازه هاي روزهاي اوج خويش ‏بازگشته و شروعي تازه را تجربه کند. ‏
خاطرات مردگان که قرار است ادامه آن در سال 2009 به نمايش در آيد، به سبک و سياق استاد فقط با دو ميليون دلار ‏توليد شده و رفقا و ستايش کنندگانش از جمله تارنتينو، وس کريون، دل تورو، سايمون پگ و استيون کينگ صداي شان ‏را در نقش گويندگان اخبار راديويي زينت بخش لحظاتي از فيلم کرده اند. خود استاد هم در نقش رئيس پليس ظاهر شده و ‏در متداد فيلم هاي قبلي آن را پر از صحنه هاي خبري کرده است. البته مانند فيلم هاي اخير مانند پروژه جادوگر بلر يا ‏کلاورفيلد که همه چيز را از وراي فيلم هاي گرفته شده توسط شخصيت هاي داستان روايت مي کردند، استاد ترفندي به ‏کار بسته و آن را با نام ‏‎"The Death of Death"‎‏ و دست پخت جيسون کريد فيلمساز بعد از اين [يعني يک فيلم خانگي ‏ترسناک و در عين حال بامزه]به خورد خلق الله مي دهد. ترفندي نه چندان تازه و نه در خور نام ايشان، که شخصاً از ‏درک لحظات خنده دار آن عاجزم و نمي توانم بفهمم چگ.نه ممکن است انسان هاي عادي با ديدن اين صحنه هاي خوني ‏زير خنده بزنند!‏
مي ماند تعابير فرامتني همکاران درباره کابوسي که مي تواند قرن تازه را تهديد کند و غيره... که ترجيح مي دهم در ‏قالبي فيلمي جدي تر و حتي از نظر خلق هيجان موفق تر آنها را تماشا کنم. خاطرات مردگان براي من در جا زدن ‏فيلمسازي است که 40 سال قبل در اوج بود و حالا بايد نوه هاي با استعادادش جاي اين پدربزرگ آشنا و دل داده به ‏کليشه ها را بگيرند!‏